Kippig

Gisteren was een typisch ‘uit het dagboek van..’-dag. Het begon al voordat ik wakker werd. De avond ervoor had de kloek besloten met haar 5 kids naar buiten te gaan. Het oudste kuiken (allemaal Brahma kruisingen) is nu ruim een week oud. Op zich geen probleem dat ze naar buiten gaan maar de ingang ligt een stuk hoger dan de uitgang dus de kuikens konden niet zelfstandig terug naar binnen. Bovendien is deze ren niet geschikt voor kleine kuikens en had ikzelf verwacht dat ze de komende weken binnen zouden blijven. Mama is zeer beschermend en ik ben verrassend genoeg erg onder de indruk van haar woeste aanvallen dus van helpen is geen sprake. Al eerder had ik een trapje geïnstalleerd zodat de kuikens weer terug het nachthok in konden. Kloeklief dacht daar anders over en wilde buiten overnachten. Maandagnacht was dat ok maar ik wist dat het zou gaan regenen en dat is funest voor de kleintjes. Hier moest een oplossing voor komen en dat hield me die nacht flink bezig…

’s morgens was Etienne er dus moesten we de klus met zn 2-en kunnen klaren. Etienne ving de kip zodat ik ongestoord de kuikens binnen kon zetten. Stap 1 (kip vangen) ging probleemloos, stap 2 liep uit op niets… De kuikens doken onder de struiken (incl. brandetels) en vervolgens gingen ze door de draad naar de buurman. Na 5 minuten was de vangst nog altijd 0!

Gelukkig spotte ik 1 kuiken die ik gauw in het binnenhok zette met de kloek erbij. Zo liet zij ons onverstoord verder zoeken. De wanhoop nabij, bang dat ik de kleintjes een wisse dood in had geholpen ging ik verder op zoek naar de 4 missende kuikentjes. Aanvankelijk piepten ze allemaal maar al snel werd het doodstil… Onbegonnen werk om te zoeken tussen de struiken.

Geluk bij een ongeluk liepen 2 kuikens terug de ren in. Snel loodste ik ze naar het trapje en ze liepen braaf het binnenhok in. Dat was 3/5, nog twee! Ook nummer 4 kwam uit zichzelf terug de ren in en we volgden dezelfde procedure. Als laatste was onze Leno/a, die ik ook al Spuit 11 noem. Tja, als laatste geboren en dus ook echt een stukje trager als de rest. Spuit 11 zat ook bij de buren, een bouwbedrijf waar niemand aanwezig was. Met behulp van een trap klom ik zo wankel als ik al ben over de omheining. Na flink zoeken trof ik de kleine verscholen in de bosjes. Natuurlijk floepte het terug de ren in waar Etienne het probeerde te pakken maar voor we het wisten liep het in de paddock van de paarden in (die gelukkig afgesloten was). Na een gestuntelig geklauter van mijn kant om weer terug op eigen terrein te komen kreeg ik Spuit 11 dan toch te pakken. Het gezin was weer herenigd!

Dit was niet voor herhaling vatbaar dus verhoogde ik de uitgang zodat de kuikens er de komende weken zeker niet uit kunnen. Het binnenhok is groot, licht en luchtig. Geen probleem voor een haan, 2 kippen en 5 kuikens. Als de kippen echt willen dan kunnen ze eruit en buiten staat de trap om weer terug naar binnen te klimmen.

Vervolgens ging ik bij de krieltjes aan de slag. Hok schoonmaken, preventief insprayen met Sioskin (silicium) tegen mijten en het dak van de legbak opnieuw bekleden (met dank aan Etienne). Ook onder het hok was het hoog tijd om eens ‘uit te mesten’. Dit is nl de plek waar de cavia’s graag bivakkeren. Onlangs is 1 Cochin kipje overleden en nu zit ons haantje nog maar met 1 dame. De 2 lijken zich prima te vermaken dus voor nu is het ok. Over een paar weken komen daar waarschijnlijk nog 2 Zijdehoenders bij. Een grote schoonmaak is zeker geen overbodige luxe!

Het was een hele klus om alles leeg te halen en weer schone bedjes te maken maar aan het geknor te horen waren Frits en Friemel tevreden. Meneer en mevrouw Cochin kropen direct hun binnenhok in, ook daar geen klagen. De komende dagen ga ik nog wat verder sleutelen aan deze ren en er een extra  hok bijplaatsen. Alles op het gemakje!

Nog even de 4 eitjes draaien die onder de lamp liggen en de temperatuur controleren. Deze eieren zijn van onze zgn ‘cholosterol-arme’ kip (?) die wij jaren geleden van onze ex-buren hebben overgenomen. De eitjes zijn bevrucht maar het blijft angstvallig stil ‘binnen’. Ik hoor mezelf nog zo zeggen dit voorjaar: “Van mijn part mogen de kippen weg!” Heel eerlijk vind ik het erg dure (maar wel lekkere) eieren waar vooral behoorlijk wat zorg bij komt kijken. En als er dan de helft van het jaar geen eieren gelegd worden dan koop ik ze liever in de winkel. Tja, totdat er nieuw leven op komst is, dan kan ik niet anders dan dat te waarderen en koesteren. Zojuist heb ik de eitjes weer gedraaid en ik hoorde zowaar gepiep!

Toktok

20170624_182802
20170624_163856
20170624_163931
20170627_194009
20170627_165639
20170627_170158
20170627_170216
20170628_091829