When it rains, it pours (but it can also bring rainbows).

Al langer wist ik dat dit moment zou komen. Nog veel langer heb ik dat moment vooral zo ver mogelijk voor me uit geduwd. Ik zonder paarden? Onmogelijk! Ik zonder Ravi & Lilly? Dat klonk als amputatie.

En toch wist ik dat het onvermijdelijk zou zijn zodra ik lichamelijk de zorg voor mijn paarden niet meer aan kon. Ondertussen was het aantal paarden geslonken tot slechts 2 aan huis. Wanneer komt het moment om toe te geven dat je niet meer kunt? Je kunt altijd een tandje bijzetten, toch? Dat doen we allemaal. Toch? Maar net als bij elastiek, komt er een einde aan de rek. Uiteindelijk was het de relatiebreuk waardoor ik noodgedwongen daad bij woord moest voegen; als alleenstaande moeder kon ik onmogelijk Ravi & Lilly aanhouden en heel eerlijk, ik kon het fysiek ook gewoon niet meer aan.

Als geluk bij een ongeluk opperde ik bij een Duitse vriendin mijn ‘best possible solution in the worst possible situation’ en bood haar mijn prachtige Wade Westernzadel aan waarvan ik wist dat ze die al langer wilde overnemen. Met een brok in de keel er achteraan fluisterend “maar dan samen met Ravi en Lilly…” Een mooie packagedeal. Steffi en haar vriend Peter waren op dat moment midden in aankoop van een molen met grond om een paddock paradise voor hun 2 paarden te maken. Doel was om uiteindelijk 4 paarden te houden, liefst Walkers. Het hoe en waarom maakt niet uit, Steffie en Peter gingen volmondig akkoord met mijn wacko voorstel. Rampzalig maar tegelijkertijd een onwezenlijk droomscenario. Moeder en zoon konden samen blijven én in een paddock paradise leven. Leven als God in Frankrijk, net zoals in België maar dan in Duitsland.

Steffi heeft biomechanica gestudeerd in Engeland en weet als geen ander hoe ze paarden weer soepel kan krijgen. Steffi weet wat paarden beweegt! Haar passie is het Tennessee Walking Horse. Lucky me! In 2014 waren we beiden spreker tijdens de eerste Europese Tennessee Walking Horse conferentie. Steffi is jong, ambitieus, energiek en boordenvol kennis. Ik kan me geen beter ‘aangetrouwd’ familielid bedenken. Want als je zoals bij amputatie, een arm en been afstaat, dan kun je dat beter aan iemand overhandigen waar je meer dan 1000% vertrouwen in hebt. Onze band is gesmeed, diep, connected, voor altijd.

De locatie van Pleasure Gaits is inmiddels verkocht en langzaam komt er een einde aan mijn tijd hier. Bijna 19 jaar in het Belgische Hechtel. Nog nooit heb ik ergens zo lang op 1 plek gewoond. Vandaag zouden mijn ‘Most Precious’ vertrekken met hun nieuwe verzorger. Het afscheid. De hele week heb ik niets anders gedaan dan te pas en te onpas huilen. Hoe bereid je je voor op zoiets onvermijdelijks? Hoe blij ik ook ben met hun nieuwe toekomst, het afscheid doet nog altijd zeer. Gelukkig word ik aan alle kanten bijgestaan door enorm lieve vrienden die mij op alle mogelijke manieren steunen. Onbetaalbaar!

Voor het eerst in ruim 18 jaar is er geen enkel paard te bekennen op Pleasure Gaits. Betekent dat het einde van Pleasure Gaits? Nee, zeker niet. Op de vraag hoe nu verder heb ik ook nog geen pasklaar antwoord. Paarden zijn mijn passie, het gangenpaardenbloed stroomt door mijn aderen. Daarvoor hoef je niet in het zadel te zitten. Tennessee Walking Horses zijn en blijven mijn favoriete ras. Ik ga zeker mijn tijd nodig hebben om mijn draai te vinden in een leven zonder de dagelijkse verzorging van mijn 4-voeters. Prioriteit nummer 1 is en blijft zoon Lucas want heel eerlijk, soms voelde het als een tekortkoming wanneer ik er fysiek doorheen zat en geen dingen met hem kon ondernemen. Samen worden we omringt door onze trouwe honden Tinkie en Muzby en de katten Muis en Casper ’t Spookje. Dat gaat nog altijd een dolle bende worden, straks op onze nieuwe stek.

Voor nu de laatste loodjes hier in Hechtel. Terwijl Lucas zijn laatste trimester op school afrond, ga ik onverstoord verder met opruimen, uitdunnen en inpakken. Man wat kan een mens verzamelen in 18 jaar tijd! Eenmaal gesetteld in onze nieuwe omgeving komt er vast weer een mooi nieuw doel op mijn pad. En natuurlijk gaan we Ravi en Lilly bezoeken in hun nieuwe thuis.

Alles wird gut!